همگرایی اقتصادی در روابط تهران-آنکارا | نتیجه برد-برد در قرارداد ۲۵ ساله گازی



توحید ورستان؛ بازار: ترکیه و ایران مزیت‌های ژئوپلیتیک، دیپلماتیک و اقتصادی بزرگ‌تری هستند که باعث می‌شوند این دو کشور بیشتر در رقابت‌های منطقه‌ای و جهان اسلام باشند.

این رقابت در دنیای دنیایی که در آن رقبای‌های مانند عربستان و امارات با تمرکز بر اقتصاد، تجارت و قدرت نرم‌افزار، بیشتر پیدا می‌کنند. اما در اين ميان، مديريت اقتصادي اردوغان با اخراج سه سياست تعيين كننده بانك مركزي، بيشتر از حد انتظار نرخ بهره را كاهش مي‌دهد كه باعث سقوط ليري تركيه مي‌شود، افزايش قيمت‌ها و نرخ تورم سالانه در ماه گذشته، دچار مشكل مي‌شود. نظرسنجی افکار عمومی ترکیه در ماه می به این نتیجه رسید که 56.9 درصد از پاسخ دادن به آقای اردوغان رای نخواهند داد و رئیس جمهور در دور دوم در برابر دو تن از رقبای خود، منصور یاوش، شهردار آنکارا و اکرم امام اوغلو، همتای استانبول خود را شکست خواهد داد.

ترکیه و ایران در زمینه‌های انرژی و تجارت به‌ویژه به دلیل وابستگی ترکیه به نفت و گاز ایران و واردات کالاهای ترکیه از سوی ایران، همزمان است. دو کشور نیز در مخالفت با تحلیل طلبان کرد که تمام ارضی ترکیه و ایران رایت می‌کند، همسو هستند. خرید نفت ایران از سوی ترکیه و تولید محصولات ترکیه از ایران در سال 2018 به دلیل تحریم های مجدد اعمال شده علیه ایران توسط ترامپ، رئیس جمهور پیشین آمریکا به ویژه در آوریل 2019 که ایالات متحده آمریکا را به ترکیه و هفت واردکننده عمده وارد کرد. نفت ایران را لغو کرد، محدود شده است. در سال ۲۰۱۹، سهم نفت خام و فرآورده‌های نفتی در ترکیه از ایران ۶۳ درصد و مازاد تجاری سنتی ایران ۷۹ درصد کاهش یافته است. همزمان، «فشار ارزی» که بر تهران وارد کرد، ایران برای خرید کالاهای ترکیه را کاهش داد.

با این حال، هر دو کشور گام‌های برداشتند به این امید که اوضاع مراودات دوجانبه بهبود یابد. تقریباً ممکن است حداقل در کوتاه‌مدت آنها به سطح قبل از سال ۲۰۱۸ نرسند، اما ایران همچنان به احتمال زیاد تأمین‌کننده انرژی ترکیه خواهد بود و کالاهای ترکیه به دلیل نزدیکی جغرافیایی و هزینه حمل و نقل پایین، یک‌صد بزرگی از بازار ایران را در اختیار خواهد داشت. خواهند داشت. موضوعی که در حاشیه سه بعدی تهران در دیدار مقامات دو کشور مورد توجه قرار گرفت.

نیاز دو همسایه به ترکیب
سیدابراهیم رئیس جمهور رئیس جمهور در دیدار دوجانبه با رئیس جمهور ترکیه در تهران، درباره قرارداد انتقال گاز که 5 سال قبل مطرح بود، گفت: امروز این موضوع مورد توجه قرار گرفت تا این قرارداد مورد نظر قرار گیرد و شکل بزرگی به خود بگیرد. قراردادی که مکعب ایران به ترکیه انجام داد، قراردادی ۲۵ ساله بود که از بهمن ۱۳۸۰ آغاز شد و تا سال ۱۴۰۴ (۲۰۲۵ میلادی) ادامه داشت و در این مدت ایران باید سالانه ۱۰ میلیون متر گاز گاز به ترکیه صادر شود. همچنین رئیس جمهور اظهار داشت که سفر اردوغان به ایران نقطه عطفی در ارتقای سطح دو خواهد بود. این روابط تجاری با ترکیه با توجه به سطوح مختلف بین دو کشور کافی نیست و می‌توان حجم تجارت سالانه ۳۰ دلار را برنامه‌ریزی کرد.

آمارها نشان می‌دهد حجم تجارت دوجانبه بین دو کشور در سال‌های اخیر حدود ۱۰ میلیارد دلار بوده است. با این حال، در جزئیات اقتصاد دو کشور به راحتی می‌توان دریافت ۳۰ میلیارد دلار حجم تجارت دوجانبه که از سوی روسیه جمهوری ترکیه و ایران مشخص شده است، در واقع هدف سختی نیست. زیرا هر دو کشور دارای اقتصاد مکمل و فراتر از تجارت دوجانبه هستند، روابط اقتصادی دوجانبه با افزایش سرمایه‌گذاری‌های مشترک‌تر خواهد شد.

ترکیه که در دهه 1980 یک سیاست فعال و لیبرال را دنبال می‌کند، دارای اقتصاد در بازارهای جهانی در این حوزه است. حجم قابل توجهی از سرمایه گذاری مستقیم خارجی به ویژه در ۱۵ سال گذشته به کشور جذب شده است. علاوه بر این، اقتصاد ترکیه ارتباط قوی با سیستم مالی جهان دارد و دارای ویژگی های خاص پویا است که به لطف عضویت در سازمان تجارت جهانی (WTO)، اتحادیه گمرکی با اتحادیه اروپا (EU) ، پیشرفت زیادی در همگام شدن با رقابت در بازارهای سخت است. داخلی و بین المللی به موقع است. قراردادهای تجاری (FTA) با بسیاری از کشورهای جهان در سراسر جهان منعقد شده است. با این حال، آنکارا بخش عمده ای از مواد اولیه و نیمه فرآورده های مورد استفاده در تولید را وارد می کند، بنابراین ترکیه از نظر تامین انرژی و مواد خام به منابع مطمئن نیاز دارد.

در مورد ایران، مشاهده می‌کنیم که تلاش‌هایی را برای ادغام در اقتصاد جهانی بویژه در دولت رئیسی انجام داده است. بنابراین، ایران سرمایه‌گذاران خارجی است که فناوری‌های جدید را به کشور بیاورند، شرکای مالی قابل اعتمادی است که ادغام در نظام اقتصادی جهان را امکان پذیر می‌کند و کارآفرینان پویا برای کمک به ایجاد یک دوره انتقالی روان نیاز دارد. این نیازها و فرصت‌ها، نوید همگرایی اقتصادی و تجاری بزرگ را می‌دهد. با در نظر گرفتن این حقیقت که ترکیه و ایران خود یک بازار بزرگ با جمعیت ۱۶۰ میلیونی هستند.

یکی از موارد مهم در دیدار ابراهیم رئیسی و اردوغان مطرح می‌شود که قصد دارد گاز ایران از سوی ترکیه را در حدود 16 درصد از گاز تولیدی این کشور تشکیل دهد. گاز ایران از دو جهت برای آنکارا حیاتی است، بهتر است آنکارا به دنبال کاهش گازهای گازی روسیه باشد از همین روی به دنبال تنوع بخشی به منابع آن است و دوم اینکه گاز ایران کمک زیادی برای تبدیل ترکیه به رویای هاب انرژی منطقه خواهد داشت. .

در مقابل ایران از قرارداد ۲۵ ساله گازی با ترکیه در قراردادهای بلندمدت مشابه استفاده می شود که با دیگر مانند چین، روسیه، ترکمنستان و ونزوئلا منعقد کرده است. تهران از تحریم‌های اخیر ایالات متحده علیه خود به خوبی به دلیل عدم هم‌تنیدگی با اقتصادهای دیگر به سهولت تحریم می‌شود، از همین روی تصمیم گرفته شده است که با ارتباط اقتصادی با همسو و همسایه‌ها و روابط تجاری تجاری، در مواضع سیاسی آنها نیز اتخاذ می‌شود. تاثیرگذار باشد.

اقتصاد قربانی رقابت‌های سیاسی
در روابط آینده ترکیه و ایران در حوزه اقتصادی روشن‌تر به نظر می‌رسد، نمی‌توان چنین چیزی را برای استراتژی‌های پیش‌بینی کرد، اما تهران و آنکارا هر دو درگیر رقابت با ریاض در آمریکا هستند. عربستان سعودی از زمان انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ ایران را رقیب خود می‌دانست. اخیراً، ترکیه نیز با سیاست نئو عثمانی خود را که ترکیه را به عنوان رهبر سنی معرفی می‌کند، تلاش عربستان سعودی برای برتری در جهان عرب را به چالش کشیده است. این در دوران تحریم قطر به رهبری عربستان سعودی، که آنکارا از دوحه با حمل تجهیزات و نیروها برای خنثی کردن موضوع تهدید ریاض و حمایت حمایت از آنکارا، به اوج رسید.

. جمهوری آذربایجان، که به آن کنترل بر سرزمین‌های تحت کنترل ارمنستان داد، باکو و آنکارا را به عنوان مجرای جایگزین شرق به غرب برای تجارت انرژی و سایر کالاها با اروپا قرار داد که مسیرهای جنوبی تحت تسلط روسیه یا ایران را دور میزند.

با این، در زیر سطح این تعامل با همگرا، از مشکلات نهفته است که اکنون به سطح می‌آیند. نخست، ترکیه دیگر عضو ناتو و در نتیجه ایالات متحده آمریکا، دشمن اصلی ایران است. چند بار دیگر در مورد موضوع از جمله خریدهای دفاع هوایی از روسیه و اقدام تهاجمی در سوریه علی‌رغم ملاحظات آمریکا، موضعی سرکشی نسبت به آمریکا ایجاد کرده است، اما تهران نمی‌تواند مطمئن باشد که ترکیه این مواضع را دائمی کرده است.

همچنین در چند سال گذشته، سیاست‌های ترکیه در سوریه که با دولت بشار اسد مخالفت می‌کند، سیاست ایران به عنوان حامی اصلی اسد است. در چند ماه گذشته، ترکیه نیز آشتی‌جویانه‌ای با اسرائیل و عربستان سعودی انجام داد که باید ایران را نگران کند. اما مهم‌تر از همه، سیاست‌های ترکیه در قبال قفقاز و آسیای مرکزی است که بر پیش‌فرض «ترک‌گرایی» استوار است که برای ترک‌های آن مناطق جذابیت زیادی دارد. روسیه و ایران این مناطق را که بخشی از امپراتوری روسیه یا ایران کرده‌اند، به عنوان بخشی از حوزه نفوذ خود می‌دانند، بنابراین این موضوع را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

تضادها درهای ترکیه و ایران در قفقاز در جریان درگیری آذربایجان-ارمنستان تا سپتامبر ۲۰۲۰ در شدت گرفت. ترکیه تا آخر از آذربایجان حمایت و به آن تسلیحات داد که عامل مهمی در پیروزی آذربایجان بود. جمهوری آذربایجان، که به آن کنترل می‌کند بر سرزمین‌های تحت کنترل ارمنستان داد، باکو و آنکارا را به عنوان مجرای جایگزین شرق به غرب برای تجارت انرژی و سایر کالاها با اروپا قرار داد که مسیرهای جنوبی تحت تسلط روسیه یا ایران را دور میزند.تهران است. به ویژه نگران است که ترکیه از هویت قومی خود که با آن از آسیای مرکزی و قفقاز مشترک است برای نفوذ خود استفاده می‌کند.

بنابراین، مشارکت و واگرایی در روابط ترکیه و ایران به شدت درهم تنیده شده است. رهبران هر دو کشور باید یکپارچه بین این دو را با دقت مدیریت کنند تا از تشدید تنش‌ها جلوگیری شود. هر گونه برهم زدن توازن بین این دو قطب اصلی قدرت در قدرت، می‌تواند به بی‌ثباتی در منطقه‌ ناآرام بیافزاید باشد.