میلیون ها کودک در ایالات متحده غذای کافی ندارند


“تغذیه اساس سلامت است. فادیلا سابالوس ، متخصص تغذیه در تیم بهداشت برانکس که از CHF پشتیبانی می کند ، گفت: درست مانند مسکن ، غذا نیز باید از حقوق بشر باشد.

این ممکن است به عنوان یک حقیقت مسلم به نظر برسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال ناامنی غذایی را تجربه کنند ، واقعیتی کاملاً متفاوت دارند. این کودکان دسترسی دائمی به غذاهای مغذی کافی برای تغذیه بدن خود برای رشد و نمو طبیعی و داشتن یک زندگی سالم و فعال ندارند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای بدست آوردن آن تلاش می کنند.

هنگامی که کودکان غذای کافی ندارند ، عواقب آن شدید است. کودکانی که گرسنه هستند بیشتر به بیماری های خاصی مانند آسم مبتلا می شوند. اختلالات رشدی مانند مهارت های زبانی و حرکتی ؛ و چالش های اجتماعی و رفتاری ناامنی غذایی می تواند اضطراب و اختلالات خوردن مانند حذف وعده های غذایی و پرخوری را افزایش دهد. از آنجا که ابتکار ما برای یادگیری سالم و آماده برای مقابله با آن کار می کند ، گرسنگی می تواند باعث عقب ماندگی کودکان در مدرسه شود – تمرکز هنگام گرسنگی یا سردرد ناشی از عدم خوردن کافی مشکل است. برای مراقبین ، استرس و ناراحتی ناشی از گرسنگی آنها نیز بر فرزندان آنها تأثیر می گذارد. اگر کودک و خانواده اش در چند سال اول زندگی کودک دچار ناامنی غذایی شوند ، ممکن است تأثیر آن بیشتر باشد.

مانند همه مشکلات بهداشتی در این کشور ، تفاوت بین هویت های نژادی به دلیل نژادپرستی سیستمیک وجود دارد: در حالی که 1 در 12 ، در حالی که مردم در خانه های ناامن زندگی می کنند ، این ارقام 1 در 6 برای لاتین تبارها ، 1 در 5 برای سیاه پوستان و 1 در 4 است. برای سرخپوستان

به گفته فادیلا ، اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها نه تنها به عنوان یک حق ، بلکه برای سلامتی و آینده کل خانواده نیز ضروری است.

با توجه به از دست دادن شغل و افزونگی ها در طول همه گیری COVID-19 ، واقعیت گرسنگی در یک سال و نیم اخیر برای بسیاری از کودکان دیگر به واقعیتی غیرقابل تصور تبدیل شده است ، به حدی که برخی از برنامه های شریک ما کمد و تحویل دائمی را در خود جای داده است. خدمات غذایی در عملیات خود.

“والدین نمی توانند کار کنند و باید زندگی خود را تأمین کنند. در پایان ، آنها کیفیت غذا را فدا می کنند تا مطمئن شوند فرزندانشان در طول ماه غذای کافی دارند. ” “قطعاً می تواند در بلند مدت بر رشد و ترجیحات غذایی آنها تأثیر بگذارد.”

در برنامه فادیلا ، تیم بلافاصله با شروع همه گیری نیاز فزاینده ای به غذا مشاهده کرد. آنها خدمات ذخیره مواد غذایی خود را ، که قبلاً قبل از همه گیری وجود داشت ، گسترش داده اند ، و همچنین از مینی بوس هایی با پشتیبانی CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که نمی توانند سفر کنند یا در پناهگاه های مناطق دور افتاده شهر زندگی می کنند ، استفاده می کنند.

در جنوب اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان همین مشکل را تجربه می کنند. همکاران ما در کلینیک سیار مدرسه Teen Xpress به طور استراتژیک از خطوط توزیع غذا در مدارس محلی بازدید می کنند. در یکی از این دیدارها ، آنها با تینا 11 ساله آشنا شدند. در طول معاینه پزشکی تینا ، آنها در مورد سلامت روانی و نیازهای خانواده اش س askedال کردند. آنها دریافتند که مراقبین او در طول بیماری همه گیر شغل خود را از دست داده اند ، حمل و نقل آنها محدود بوده و منابع غذایی کافی ندارند. آنها یک بسته غذایی به خانواده تینا دادند ، ترتیب غذای منظم را دادند و دیدارهای مجازی را برای برآوردن نیازهای آنها برنامه ریزی کردند.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده مدیر مراقبت در برنامه مشارکت سلامتی خانواده آیداهو ، می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نشده است ، احتمال اینکه بتوانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید کمتر است.” ماریا و تیمش متوجه افزایش نیاز به تغذیه در بیماران خود نیز شده اند. برنامه ماریا با کمک مالی صندوق سلامت کودکان به طور خاص برای نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت در طول همه گیری ، توانست قوطی های غذا را برای خانواده های نیازمند تهیه کند. هر جعبه یک خانواده چهار نفره را تا 14 وعده غذا می داد و با استفاده از غذای ارائه شده حاوی دستور العمل بود.

در حال حاضر ، در هجدهمین ماه از این همه گیری ، بدون مشاهده بهبودی ، سیاست های فدرال و ایالتی این نیازهای عظیم امنیت غذایی را برآورده می کنند. پرزیدنت بایدن باعث افزایش 25 درصدی برنامه کمکی تغذیه تکمیلی (SNAP) شده است که از ماه اکتبر اجرایی می شود. چهل و دو میلیون آمریکایی در برنامه گنجانده شده اند و 43 درصد آنها کودک هستند. در نیویورک ، هر مدرسه دولتی خانوادگی بین 820 تا 1320 دلار با کارت EBT برای بازپرداخت وعده های غذایی مدرسه که در دوران بیماری همه گیر به دلیل آموزش از راه دور از دست رفته بود ، ارسال شد.

در خط مقدم جوامع ، تأمین کنندگان ما نیز تسلیم نمی شوند. ماریا می گوید: “بسیاری از بیماران بسیار بسیار سپاسگزارند که غذا روی میز خود داشته باشند تا بتوانند از فرزندان و خانواده خود مراقبت کنند.” “برخی حتی گفتند” تو زندگی مرا نجات دادی “زیرا آنها نمی دانستند از کجا باید بروند ، چگونه شروع کنند. اینها بسیاری از داستانهایی است که دریافت می کنیم. “



دیدگاهتان را بنویسید