غلبه بر موانع حمل و نقل فعال


مردی با ژاکت قرمز در حال دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال دارای مزایای مهم زیست محیطی ، بهداشتی و اقتصادی است. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال ، از جمله پیاده روی ، دوچرخه سواری و ویلچر ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش داده ، منافع اقتصادی را برای افراد و جوامع به ارمغان آورد و در کاهش آلودگی هوا نقش داشته باشد.

در برخی مناطق ، حمل و نقل فعال می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری شود. با این حال ، اغلب اوقات ، فعالیت بدنی را می توان با اتومبیل یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب کرد تا جایگزین بخش هایی از سفر شود. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال بین جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بطور قابل توجهی متفاوت است. این ناسازگاری با موانع شخصی ، محیطی و فرهنگی که مانع پذیرش حمل و نقل فعال می شوند مشترکات زیادی دارد. تشویق مردم به استفاده از روش های حمل و نقل فعال مستلزم شناسایی و غلبه بر این موانع است.

یکی از موانع حمل و نقل فعال ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها در جامعه برای واقع بینانه شدن آن است. به عنوان مثال ، شاخص تناسب اندام ایالات متحده شامل امتیاز پیاده روی است که بر اساس نحوه انجام سفارشات و فعالیت ها به صورت پیاده به جای نیاز به ماشین استوار است. شهرهای بزرگتر نسبت به شهرهای کوچکتر نمره پیاده روی بالاتری دارند ، زیرا تراکم کمتری دارند و بعید است به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی دسترسی داشته باشند.

عوامل دیگری که بر تصمیم پیاده روی و دوچرخه سواری تأثیر می گذارد ، دسترسی و شرایط پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای چند منظوره و انواع وسایل حمل و نقل عمومی است. علاوه بر این ، وجود پارکینگ و فضای ذخیره سازی برای دوچرخه ها و محلی برای تعویض لباس و دوش گرفتن بعد از سفر به محل کار از موانع مهم احتمالی است. دسترسی به این منابع می تواند تصمیم پیاده روی یا دوچرخه سواری را برای حمل و نقل تسهیل کند.

یکی دیگر از موانع حمل و نقل فعال ایمنی ، واقعی و قابل درک است. زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها آن را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند ، بنابراین مرگ و میر عابران پیاده کمتر است و احتمال فعالیت افراد و خانواده ها بیشتر است. جوامعی که پیاده رو ندارند ، مسیرهای دوچرخه سواری ، گذرگاه های امن خیابان ها و روشنایی مناسب ، مطمئناً مشارکت کمتری در حمل و نقل فعال خواهند داشت. علاوه بر این ، از آنجا که “امنیت نقدی” وجود دارد ، مکانهایی که پیاده روی و دوچرخه سواری در آنها رایج تر است ، ایمن تر هستند زیرا رانندگان از حضور خود بیشتر آگاه هستند. هنگامی که دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است احتیاط کمتری داشته باشند و این امر ایمنی را به یک نگرانی جدی تبدیل می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در مکان هایی که حمل و نقل فعال و استفاده از وسایل نقلیه عمومی عادی است ، مردم بیشتر احتمال دارد ماشین خود را در خانه بگذارند و پیاده روی کنند یا برای کار یا تفریح ​​دوچرخه سواری کنند. متأسفانه ، بسیاری از مردم متوجه می شوند که جامعه آنها از حمل و نقل فعال پشتیبانی نمی کند ، چه به دلیل کمبود زیرساخت ها و چه از طریق نگرش شهروندان. تقریباً تعداد کمی از افراد عادت به حمل و نقل فعال را شروع یا حفظ می کنند ، در صورتی که هنجارها یا سیاست های جامعه به طور گسترده آن را پذیرفته و از آن حمایت نمی کنند.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتقاد فرد به سلامت ، محیط زیست و مزایای اقتصادی ممکن است بر تصمیم او برای مشارکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. زمان اضافی برای پیاده روی یا دوچرخه سواری به جای رانندگی نیز مانعی است ، اما جالب است بدانید که اکثر افراد زمان مورد نیاز برای سفرهای فعال را بیش از حد تخمین می زنند. تناسب اندام و توانایی فرد برای طی مسافت های طولانی تر با پای پیاده یا دوچرخه نیز می تواند مشکل ساز باشد ، به ویژه اگر این سفر شامل تپه ها باشد. ترکیب پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی برای سفرهای طولانی تر یا استفاده از دوچرخه کمکی برقی می تواند از شدت آن بکاهد و لذت بخش تر شود. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً همیشه ارزان تر از رانندگی با ماشین است ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات می تواند برخی را از ابتدا محدود کند. اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه می تواند این نگرانی را کاهش دهد. در نهایت ، زمان می تواند یک ملاحظه مهم باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا بارانی می تواند حمل و نقل فعال را به طور معقول محدود کند ، به ویژه هنگامی که لباس حرفه ای را در نظر بگیرید.

بسیاری از این موانع را می توان با آموزش مزایای سفرهای فعال ، در دسترس بودن زیرساخت ها ، منابع برای حمایت از پیاده روی و دوچرخه سواری و مشاوره در مورد حمل و نقل ایمن تر و راحت تر برطرف کرد. حمایت از تغییر سیاست ها و محیط زیست می تواند به عنوان یک تلاش جمعی مثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. و آشکارتر جلوه دادن حمل و نقل عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق رویدادهای باز خیابان می تواند آگاهی را افزایش داده و حمل و نقل فعال را عادی کند. در نهایت ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادلانه تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی سالم تر کند.

نویسنده: دکتر برایان بی پار ، FACSM ، ACSM-CEP ، دانشگاه کارولینای جنوبی آیکن

دیدگاهتان را بنویسید