شرکت نفت جهانی در ۵ سال آینده به اوج می‌رسد


به گزارش بازار به نقل از وزارت نفت، در این گزارش، تحولات انرژی در سه سناریو شامل «روند فعلی»، «دستیابی به اطلاعات بیشتر» و «شتاب» به‌عنوان سنایوهای اصلی بررسی و تحلیل شده است و در سناریوی «حرکت توقف» شرایط تغییر نکردن وضعیت موجود در سیاست‌ها و در سناریوی «مسیر 1.5 درجه» به وضعیت ایده‌آل هدف جاه‌طلبانه اقلیمی، به‌عنوان معیار حد پایین و بالای اجرای این سیاست‌ها پرداخته شده است.

در مقدمه این گزارش آمده است: «ما این چشم‌انداز بلندمدت انرژی را زمانی منتشر می‌کنیم که بازارهای جهانی انرژی با عدم اطمینان بی‌سابقه‌های روبه‌رو هستند. چشم‌انداز انرژی جهان تحت تأثیر افزایش نااطمینانی بازار به‌دلیل درگیری در محل قرار گرفتن است. پیش از آغاز درگیری، افزایش مصرف انرژی جهانی باعث افزایش و افزایش قیمت برای چند کالا شد، علاوه بر این، شتاب تغییر بلندمدت به سمت سیستم‌های انرژی کم‌کربن از چندجنبه در حال افزایش است».

سناریوهای ارائه‌شده در این گزارش می‌توانند تأثیر تهاجم را بر روی شتاب بلندمدت بر روی انرژی کمک کند. این درگیری فوری بر بازارهای انرژی در سراسر جهان دارد. نااطمینانی ناشی از آن چیزی است که جهان برای مدت طولانی آن نبوده است. از این رو اکنون تعریف سناریوهای بالقوه برای آینده انرژی جهان، با عدم قطعیت زیاد است.

بر اساس ارزیابی یاد و الگوسازی انجام شده در گزارش شده، پنج دیدگاه کلیدی درباره تحولات آینده انرژی جهان قابل توجه است:

۱ـ در حالی‌که دولت‌ها و کسب‌وکارها به‌طور فزاینده‌ای متعهد می‌شوند، به میزان کربن‌زدایی می‌شوند، بازارهای انرژی با نوسان‌های شدید ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیکی و افزایشی که باعث ایجاد انرژی می‌شود.

درگیری در بسیاری از عوامل و عوامل دیگر، به ابهام‌ها درباره امنیت عرضه انرژی و با قیمت مقرون‌به‌صرفه می‌شود و در نتیجه قیمت‌های انرژی به مقدار قابل‌توجهی در بازارها افزایش یافته است. از آنجایی که از قبل، بازارها به‌دلیل افزایش می‌یابند در دوران پسا کوید ۱۹، تحت فشار افزایشی قرار می‌گیرند، این وضعیت به شرایط افزایش قیمت انرژی دامن زده می‌شود.

در سال 2021، مصرف انرژی و گازهای گلخانه‌های جهان 5 درصد نسبت به سال 2020 افزایش یافت و تقریباً به بالاترین سطح از انتشار پیام‌های کووید-19 بازگشت، به‌طوری‌که میزان انتشار گازهای خانه‌های مرتبط با انرژی در سال 2021، حدود 33 گیگاتن است. محاسبه می شود.

در نشست بیست‌وششم اعضای کنوانسیون تغییر اقلیم سازمان ملل (COP26 در مجموع 64 کشوری که 89 درصد از انتشار جهانی دی‌اکسید کربن را تشکیل می‌دهند)، به انتشار خالص صفر دست بایند پرداختند، در حالی که شرکت‌های مالی و شرکت‌های خصوصی نیز مجدداً به هدف می‌رسند. بلندپروازانه برای کربن زدایی ادامه می دهند.

۲- پیش‌بینی می‌شود که با ترکیب انرژی جهانی به‌سمت برق تغییر کند. تا سال ۲۰۵۰، برق، هیدروژن و سوخت‌های مصنوعی می‌توانند ۵۰ درصد از ترکیب انرژی را تشکیل دهند.

پیش‌بینی می‌شود از برق تا سال ۲۰۵۰ استفاده کرد، زیرا برقی‌سازی بخش‌های مختلفی از سوخت‌های سوخت‌های انرژی بر هیدروژن و هیدروژن به‌دلیل اجرای سیاست‌های کربن‌زدایی افزایش می‌یابد.

با توجه به اینکه میزان تولید جهانی انرژی خورشیدی و بادی به ترتیب ۵ و ۸ برابر تا سال ۲۰ افزایش می‌یابد، پیش‌بینی می‌شود میزان انرژی انرژی‌پذیر در تولید برق جهانی تا آن زمان به ۸۰ تا ۹۰ درصد برسد.

درخواستی هیدروژن در بخش‌های جدید می‌تواند در سال ۲۰۵۰ به ۳۵۰ تا ۶۰۰ میلیون تن برسد (در مقایسه با ۸۰ میلیون تنی). انتظار می‌رود که سوخت‌های سازگار جهانی با محیط زیست تا سال ۲۰۵۰ به ۸ تا ۲۲ درصد از کل مصرف سوخت‌های انرژی می‌رسد.

۳ـ زمان پیش‌بینی‌شده برای رسیدن به سوخت‌های فسیلی به اوج خود، تقریباً نزدیک‌تر می‌شود. پیشبینی می‌شود نفت جهانی را در پنج سال آینده به اوج خود برساند.

بر اساس سناریوهای مسیر کنونی و دسته‌یابی به کاهش انتشار، پیش‌بینی می‌شود اوج استفاده از نفت جهانی در سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۷ اتفاق افتاد که به‌طور عمده باعث جذب خودروهای برقی در ناوگان خودرویی جهان خواهد شد.

متقاضیان جهانی زغال‌سنگ پیش تر و در سال ۲۰۱۳ به اوج خود رسید و پس از بازگشت موقت در سال ۲۰۲۱، به مسیر نزولی خود ادامه خواهد داد. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰، سهم سوخت‌های فسیلی شامل نفت، گاز طبیعی و زغال‌سنگ در مصرف انرژی مصرفی جهان به ۴۳ درصد کاهش می‌یابد.

پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵، گاز طبیعی در همه سناریوها ۱۰ تا ۲۰ درصد نسبت به سطح فعلی آن رشد کند. در سال 2035 میلادی، گاز به‌ویژه به‌دلیل رقابت با هیدروژن دارد، احتمال دارد در معرض نااطمینانی‌های بزرگ‌تری قرار گیرد.

شرکت نفت جهانی در ۵ سال آینده به اوج می‌رسد

درگیری در افزایش قیمت‌های انرژی می‌شود زیرا بازار و مصرف‌کنندگان تلاش می‌کنند امنیت عرضه کنند و قیمت مقرون‌به‌صرفه را مصرف کنند.

برای صنایع کربن‌زدایی سنگین که بیشتر سوخت‌های فسیلی نقش مهمی در انرژی‌های آنها خواهند داشت، باید ۲ تا ۴ گیگاتن دیاکسیدکربن تا سال ۲۰۵۰ از طریق فناوری جذب، ذخیره‌سازی و استفاده از کربن (CCUS) جذب شود (با توجه به سناریوهای مختلف).

4ـ حتي اگر همه چيزي كه تمامي خالص انتشار صفر دارند، به وعده‌هاي خود عمل كنند، پيش بيني مي‌شود گرمايش جهاني تا سال 2100 به 1.7 درجه سانتی‌گراد برسد.

در همه سناریوها انتشار گازهای گلخانه‌های جهان تا سال ۲۰۳۰ به شما می‌رسد. با این وجود، انتظار می‌رود حتی اگر همه سیاست‌های فعلی دولت‌ها و روندهای پیش‌بینی‌شده محقق شوند، گرمایش جهانی از ۱.۷ درجه سانتی‌گراد فراتر و مسیر دستیابی به هدف ۱.۵ درجه به‌طور فزاینده‌ای برای جهان چالش‌برانگیز است. شود. در سناریوی روند فعلی تغییرپذیرها انتظار می‌رود گرمایش جهانی، ۲.۴ درجه سانتی‌گراد افزایش می‌یابد.

همه سناریوها برای تحقق در چشم‌انداز انرژی نیازمند تغییرات اساسی در مؤلفه‌های اصلی از جمله فرآیند سرمایه‌گذاری، توسعه فناوری‌ها و تغییرات رفتاری هستند، حتی در سناریوی موقعیت فعلی، احتمال سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی برای آغاز فناوری‌های جدید نیاز است. با توجه به سناریوهای مختلف، در سال ۲۰۳۰ تا ۲۰۵۰، باید تا ۲۰۰ یورو به ازای هر تن باشد.

برای رسیدن به هدف برای حفظ گرمایش جهانی در حد 1.5 درجه، نظام انرژی احتمالاً نیاز به سرعت جهانی دارد و حتی سریعتر از سرعتهای خالص انتشار، از سوختهای فسیلی فاصله گرفته و به سمت ارتقای کارایی انرژی، برقرسانی و توسعه سوخت‌های جدید بدون کربن حرکت کند.

۵- پیش‌بینی می‌شود کل سرمایه‌گذاری‌ها در بخش‌های انرژی سالانه بیش از ۴ درصد رشد کند و انتظار می‌رود سرمایه‌ها به طور فزاینده‌ای به سمت فناوری‌های غیرفسیلی و کربن زدایی سوق شوند، در حالی که نرخ بازدهی سرمایه‌گذاری در این فناوری‌ها بیشتر با نااطمینانی است.

پیشبینی می‌شود سرمایه‌گذاری سالانه در تولید و عرضه انرژی تا سال ۲۰۳۵ دو برابر شود و به ۱.۵ تا ۱.۶ تریلیون دلار برسد. انتظار می‌رود تقریباً همه سرمایه‌گذاری‌ها در بخش انرژی مربوط به حوزه فناوری‌های کربنزدایی و برق باشد و مقدار آن تا سال ۲۰۵۰ از مقدار فعلی کل سرمایه‌گذاری‌های بخش انرژی فراتر رود باشد.

پیشبینی می‌شود سرمایه‌گذاری در نفت و گاز در غیرقابل ثابت ماندن داشته باشد، با این حال این سرمایه‌گذاری‌ها از 54 درصد در سال 2021 به 36 درصد در سال 2035 کاهش یافته است. با توجه به تضعیف چشم‌انداز استفاده و افزایش هزینه‌های عرضه، بعید است بازدهی فوق‌العاده بالای سرمایه‌گذاری نفت و گاز در دهه‌های گذشته، دوباره تکرار شود. در مقابل انتظار می‌رود قبل از بهره‌برداری و مالیات (EBIT) سرمایه‌گذاری‌های فناوری‌های کربن‌های زدایی و برق، پنج درصد در سال رشد کند.

انتظار می رود در یک سیستم بسیار کربن زدایی شده، الگوهای کسب وکارهای مختلف با نااطمینانی بسیاری روبه‌رو شوند و ممکن است به اصلاح طراحی بازار (به‌عنوان کمک مالی ظرفیت‌سازی برای تولید برق حرارتی سازگار)، پرداخت یارانه‌ها یا اعمال دیگر سازوکارهای حمایتی (برای نمونه، پشتیبانی از فناوری). جذب، ذخیره و استفاده از کربن CCUS در قیمت بالای دی‌اکسید کربن) متکی باشد.