بدون اینکه نگران پسرم باشم «بدون قرار» را تماشا می کنم


به گزارش شبکه خبری تهران نیوز نام بهروز شعیبی بازیگر و کارگردان سینمای ایران این روزها در بررسی اخبار و تحلیل های سینمایی بارها تکرار شده است. دلیل این امر اکران همزمان دو فیلم «مرغ ها» به کارگردانی حسین درابی و «مغز استخوانی» به کارگردانی حمیدرضا قربانی است. از آن مهمتر شائب فیلم «بدون اولویت» را نیز کارگردانی کرد. فیلمی به تهیه کنندگی محمد بابایی که سال گذشته در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر معلول شد و پگاه آهنگرانی، مصطفی زمانی، الهام کردا، حسین صابری و امین میری در آن بازی می کنند.

«بدون قرار زودتر» داستان زن جوانی به نام جاسمن از آلمان به زادگاهش ایران است. یاسمین برای حل گربه ای که در زندگی گذشته اش داشته به مشهد می رود.

در همین رابطه، بهروز شعیبی در گفت و گو با برنامه «سپیده دم پارک» رادیو تهران، درباره کنش موضوعی «بدون اطلاع قبلی» گفت: موضوع اصلی فیلم درباره هر چیزی است که می تواند ما ایرانیان را در زمان حال به هم پیوند دهد. «پیشرفت‌های تکنولوژیکی و تأثیر فرهنگ‌های بیگانه باعث شده است که از یکدیگر و دارایی‌های خود فاصله بگیریم و اعتباری را که در طول قرن‌ها در عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی از آن برخوردار بوده‌ایم غافل شویم.

فیلمی که دارایی های فراموش شده را احیا می کند

شعیب گفت: فکر می کنم اگر کمی با خود خلوت کنیم متوجه می شویم که دارایی های مهمی داریم که مربوط به مقطع تاریخی خاصی نیست. بازگشت به ریشه ها و هویتی که زیر غبار روزهای مهجور مانده اساس این اثر است. سعی کردم عناصری را در فیلم بگنجانم که هویت ها را بیان می کند و بیشتر مردم به آن دلبستگی دارند. حتی اگر این حضور نشانه باشد. عناصر هویتی بین ما و گذشته این کشور مشترک است و ما را با تاریخ پیوند می دهد.

«بدون وقت قبلی» افزود: در این فیلم به اشتراک گذاری، موسیقی سنتی و محلی، سوغات، ادبیات فاخر، معماری و… و در نهایت مهم ترین عنصر هویتی یعنی حرم امام رضا (ع) اشاره شده است. )، “باید به دست آید.” این موضوعی است که همه ما ایرانی ها به آن علاقه مندیم و با هر طرز فکری به آن وفادار هستیم. مجموعه عناصری است که ما را به ریشه های هویت و تاریخ می رساند.

شویب گفت: راستش را بخواهید فیلم «بدون سفارش» بدترین فیلمی است که تا به حال کارگردانی کرده ام به دلیل ابعاد محتوایی متنوعی که دارد، اگرچه از نظر فیلمنامه داستانی پیچیده و پرحادثه نبود، اما بیشتر جنبه حسی داشت. در تجارب قبلی ام مثل دهلیز یا دارکوب، درگیر یک موضوع اجتماعی بودم که در بین اعضای یک خانواده یا گروهی محدود رخ می داد، اما ابعاد این موضوع چندان گسترده نبود. این روابط گسترده تر شد و به موضوعی انسانی تبدیل شد. موضوعاتی مانند مهاجرت، اختلاف نظر و سبک زندگی زوجین، کودکان مبتلا به اوتیسم و ​​نحوه برخورد با آنها، پیوندهای هویتی و بازگشت به خود، تعامل خوب اعضای خانواده، موضوع تخریب بافت سنتی در شهرهای بزرگ و به ویژه اطراف حرم امام رضا (ع) و … موارد مهمی است که در فیلم به آن اشاره شد و کار تولید را سخت کرد.

می بینم

وی در پاسخ به این سوال که چه چیزی منجر به ساخت فیلمنامه شد و اینکه آیا این فیلمنامه مورد علاقه شخصی است، گفت: افرادی که در زمینه های مختلف فرهنگی می نویسند و می آفرینند دوست دارند دغدغه های شخصی خود را به اشتراک بگذارند. صرف نظر از آنچه در جامعه حاکم است، برای من هم همینطور بود. از این نظر بسیار خوشحالم که همه چیزهایی که می خواستم از زبان فیلم در زمان مناسب بگویم، با هم در «بی قرار» انجام شد.

وی با بیان اینکه «من از خودم یک پسر دارم»، گفت: «الویت نداشتن» یک فیلم خانوادگی نیست. «بدون قرار» یکی از معدود فیلم های سال های اخیر است که می توانم با خیال راحت و بدون نگرانی از محتوای فیلم در کنار پسرم تماشا کنم. تلاش من و همه اعضای گروه این است که با همکاری سینماگران و عزیزانی که علاقه مند به نمایش فیلم در شهرهای بدون سالن هستند، امکان دیدن فیلم را برای خانواده های سراسر کشور فراهم کنیم.

منبع: آنا

انتهای پیام/