استثنایی به نام مصطفی چمران



به گزارش شبکه خبری تهران نیوز احمد محمد تبریزی در ادامه بیانیه خود در روزنامه یاون گفت: معمولاً گفته می شود که چریک ها در سراسر جهان زندگی خود را وقف جنگ می کنند و علاقه ای به تحصیل و دانش نشان نمی دهند، اما دکتر چمران هم از این قاعده مستثنی نیست و بر دانش خود متمرکز است. تخصص و تخصص. او زمان زیادی را صرف کرده است. در کل ممکن است این سوال برای شما پیش بیاید که فردی که سال ها در بهترین دانشگاه های دنیا درس خوانده است می تواند بر همه چیز غلبه کند و به همه احتمالات برگردد و چریک شود؟

پاسخ این است که بله، استثنایی مانند مصطفی چمران وجود دارد که در بهترین موقعیت کاری و در راحت ترین شرایط زندگی، همه چیز را پشت سر گذاشته و به یاری افراد ضعیف و آسیب پذیر می شتابد. دقیقاً به خاطر همین موارد، حمران نمونه بارز آن است. او آگاهانه از تمام نعمت های زندگی در آمریکا چشم پوشی کرد و با تفنگ به دست و ردای زمینی جنگ و جهاد را برگزید.

چمرین نه از روی احساس، بلکه از روی آگاهی این راه را انتخاب کرد. او راه خودسازی و سعادت را در مبارزه و دستگیری مستضعفان می دانست. شهید حمرن با علم به همه گرفتاری ها در مسیری پر از گرفتاری قدم گذاشت اما از دید خود جز زیبایی چیزی ندید. از نظر بیگانگان، این جاده سخت و پر از رنج بود، اما حمار راهی را داشت که این جاده آن را مکانی برای خودسازی، رشد و نزدیک به یهودی بودن می دانست.

دعای دکتر حمران انتخاب آگاهانه او را به خوبی نشان می دهد: «خطر و مرگ را بلند کن، به همه بدعت گذاران نه بگو، با شادی و سربلندی به شهادت سلام کن». ارزش جسمی و مادی برای کسی که سه بار دنیا را طلاق داده است چیست؟ چنین فردی فراتر از مسائل را جستجو می کند و می فهمد مسیر رشد و سعادت کجاست.

مروری بر دعای شهید حمرن به اوج عظمت و عظمت انسان اشاره دارد. گفتگوی عاشقانه او با خدا نشان از عشق و ارادت عمیق فرمانده دارد. یکی که مثل شمع می سوزد و به دیگران نور و گرما می بخشد. بسیاری از نیروهای مردمی جنگ جهانی اول جذب شخصیت، مهربانی و بزرگی دکتر حمران شدند و حضور از فرمانده جنگ بی نظم برای نیروها بسیار جذاب بود. فرماندهی که بین قوا فرق نمی گذاشت و در مقام عارف هر قدرتی را نشانه لطف و محبت خداوند می دانست. شهید حمران نشانه ای بود برای مردم، نشانه ای بود که می توان جور دیگری زندگی کرد. او همه راه و رسم زندگی الهی را آموزش داد و نشان داد که چگونه در دردها و مشکلات می توان راه رشد و عظمت را یافت.

دکتر حمران لحظاتی را برای اولیای الهی و دیدن خدا بازگو کرد و قداست را زیباترین لحظه زندگی خود دانست. شهید حمران با محبت بر پیکر خسته خود می نویسد: “ای پاهای من! دستانم سریع و توانا باش! ای چشمان من قوی و دقیق باش! قلب من تیزبین و چابک باش! آخرین لحظات را تحمل کن. به تو قول می دهم که پس از چند لحظه همه شما در آرامش عمیق و ابدی آرامش خواهید یافت، دیگر به شما آسیبی نمی رسانم “دیگر تنهایی را به شما نمی دهم و دیگر از خستگی گریه نمی کنید.”

منبع: ایسنا

انتهای پیام/